bijariran.com 


 

Google        

دكتر محمد كاميار استاد فرزانه ايراني  دانشگاههاي ميشيگان و فلوريداي آمريكا , افتخار كردستان و بيجار

    شناسنامه كتاب :

كاميار,محمد,1325

    از بام ايران تا سرزمين طوفان / محمد كاميار . _ تهران : شركت توسعه كتابخانه هاي ايران , 1380 .

366 ص . : مصور , نقشه , جدول , عكس . __( سري رمان : 11 )( چاپ دوم كتاب بزودي انجام مي شود )

 

" من در ميان كوههاي زاگرس چشم به دنيا گشودم و چون قهرمان اشعار حيدر بابا ي استاد شهريار , افتخار ميكنم كه: من از ابتدا در آغوش كوهستان پر ورده شدم و بازها نامم را

در  آغوش كوهستانها بزبان راندند"

"  من هر كجا كه باشم , تهران ,همدان, فلوريدا , و يا ميشيگان , از دور نگاهم به توست .  بيگانه و آشنا هر كه از پاي تو مي گذرد آهسته به گوشش زمزمه نماو بگو :  استاد پيرم ,      عمري است كه غم روي غم مي گذرد."

"شهرم پر است از فرشهاي زيبا كه بافته شده اند به دست دختران كم سن و فقير و زير پاي ثر وتمندان زجر مي كشند . چه بگويم از ابتدايي و دبيرستان و دانشسراي مقدماتي , سال هاي مشغول  كردن فكر و ذكر و رفتن به ده " ويسمريد " . چه بي غم روزگاري , روزگار من بيشتر در سفرها طي شد .  بادامستان  ( قسمتي از بيجار ) سلام ! چه بي غم روزگاري داشتيم   اميد است كه هميشه روسپيد باشي ... روزگار  راه مرا از تو كج كرد . گلهاي بادام بهاريت , خوبند ؟ عزيزانم را به دست تو مي سپارم ....  " 

كتاب ارزشمند   از بام ايران تا سر زمين طوفان , اثر  جناب آقاي دكتر كاميار , نوشته اي با احساسات پاك و خالصانه يك ايراني وطن دوست مقيم خارج از كشور است , كه در نهايت  نگارش روان , يك اثر  مردم شناسي باارزش براي كردهاي منطقه خصوصا بيجار , مي باشد .    كمتر كسي جرات مي كند چنين كتابي را  صادقانه از خاطرات دور كودي و جواني خود بنويسد  .... به  هر حال  منتظريم تا چاپ دوم اين كتاب با ويرايش  جديد سريع تر به  دست علاقمندان بيجار گروس برسد....

محمد كاميار كه هم اكنون  بعنوان استاد ممتاز دانشگاه ايالت فلوريدا ي آمريكا , مشغول به كار است, در سال 1325 هجري شمسي (1946 ميلادي) در بيجار  استان كردستان متولد شد . و بعد از اتمام تحصيلات ابتدايي به دانشسراي مقدماتي رفت و در 17 سالگي به استخدام اداره فرهنگ " آموزش و پر ورش "  درآمد و بعد از طي دوره  سربازي ... و ادامه تدريس , به تحصيل   پر داخت و  بعد از رفتن به آمريكا  دو  مدرك   دكترا در  رشته جغرافيا را اخذ و از آن زمان  تا كنون در دانشگاههاي مختلف آمريكا تدريس مي نمايد و از   افراد سر شناس علمي ايراني در آن كشور به شمار مى آيد . ايشان در  نشريات و رسانه هاي مختلف  و سايت هاي اينترنتي معتبر  آمريكا , آثار زيادي را منتشر كرده اند و نقد هاي وي از علم جغرافي در آمريكا زبانزد است ...اما  هيچوقت كشور , استان و شهر  خود را فراموش نكرده و با عشق به آن , براي ايرانيان افتخار آفريني  مي كند ...    

اميدواريم با چاپ دوم كتاب  استاد , مطالب بيشتري از  ايشان در اين سايت آورده شود .

 صفحه اختصاصي دكتر كاميار

 

استاد رضا علي چراغعلي پور

رضا علي چراغعلي پور فرزند علي در سال 1317 خورشيدي در بيجار متولد شد ، تحصيلات ابتدايي را در دبستان شاپور بيجار با مديريت شادروان مرحوم « سيد احدالله فرزانه » تمام كرد و دوره ي اول و دوم متوسطه را در دبيرستان پهلوي با مديريت زنده ياد مرحوم « محسن خان حكمت منش » در سال 1338 در رشته ي ادبي به پايان رسانيد و به اخذ مدرك ديپلم ادبي نائل گرديد . جاي يادآوري است كه مرحوم فرزانه و حكمت منش از فرهنگيان با سابقه و خوشنام و از بنيانگذاران مدارس نوين بيجار بودند ؛ ياد وخاطره ي آنها گرامي باد .

او در همان سال به سمت آموزگاري ، به استخدام اداره ي آموزش و پرورش درآمد و مدت پنج سال در روستاهاي تابعه تدريس نمود و در سال 1343 به شهر منتقل و به سمت دبيري دبيرستان هاي بيجار منصوب و به تدريس ادبيات فارسي ، عربي ، فلسفه ، منطق و علوم ديني پرداخت . در سال 1349 به تبريز منتقل و در دانشگاه آذرآبادگان در رشته ي زبان و ادبيات فارسي به تحصيل ادامه داد و در سال 1354 با امتياز رتبه ي اول از بين تمام دانشجويان رشته زبان و ادبيات فارسي در دانشگاههاي ايران به اخذ درجه ي ليسانس نائل گرديد و در همان سال به زادگاه خود « بيجار » با هدف خدمت مراجعه نمود و با تجربه ي فراوان و اندوخته هاي مطالعاتي خود در خدمت جوانان بيجار در دبيرستان هابه تدريس ادامه داد و در پاييز 1364 با 25 سال سابقه ي خدمت فرهنگي ، با تقاضاي خودش به افتخار بازنشستگي نائل آمد و از آن پس به كار و فعاليت در زمينه هاي مختلف ، عمر خود را وقف خدمت به مردم آگاه بيجار نموده است .

ايشان به علت صداقت در عمل و جّد و جهد فراوان در انجام وظيفه ، بارها و بارها مورد تشويق مقامات و مديران كل و رؤساي ادارات آموزش و پرورش قرار گرفته و به دريافت نشان لياقت وزارتي مفتخر شده است . وي در دوران خدمت و پس از آن هيچ گاه از راهنمايي و رفع مشكلات درسي محصلين دبيرستانها ، دانشجويان دريغ نمي نمو دند .  اين استاد فرزانه كه براي تمام فر هنگيان و فرهيختگان غرب كشور چهره اي آشنا به شمار مىرود , در ارديبهشت ما ه 1383 بعد از عمري تلاش و نيكنامي , جان به جان آفرين تسليم نمود , روحش شاد و يادش گرامي باد .

مرحوم چراغعلي پور مجموعه اشعاري در مضامين و قالب هاي مختلف سروده و چند كتاب داستان را نيز تصنيف نموده كه هيچ كدام به چاپ نرسيده است .

نمونه ي اشعار       غزلي به ياد حافظ    

ما نظر باز به هر سو نظري باز كنيم               شاهبازيم و به عالم همه پرواز كنيم

عاشقانيم و جفا ديده ي هر تير بلا                جنگ ،با وسوسه شعبدة پرداز كنيم

قدحي زآن مي خوبان به كف آريم بسي                   سركشي را ز طرب با فلك آغاز كنيم

طلب وصل و هم  آغوشي دلدار همين           آرزويي است خدايا به تو ابراز كنيم

نيست آن يار مگر جلوه گه اهل نظر               كه به حسن نظرش،چنگ سخن ساز كنيم

مهرورزيم و در اين ره چوما را ره نيست            كي توانيم همي كشف چنان راز كنيم

پيرو مكتب عشقيم و در اقليم وجود            جان فداي نفس حافظ شيراز كنيم

ترانه ي جانبازان

چهار بند حماسي رزمي ، زبان حال تمام جانبازان ميهن ، از قهرمانان اساطيري تا حال و        آينده ي تاريخ .

بند اول

همانگه مرا پاك مادر بزاد                            و پستان شيرين به كامم نهاد

د چشمش شد از چشم من پر فروغ              دلش هم به ديدار من گشت شاد

پدر چون مرا ديد بالا گرفت                          خداي جهان آفرين كرد ياد

مرا نام « جانباز » بنهاد و گفت                     كه جانباز بايد همين نيكزاد

به مادر چنين گفت آن نيك مرد                     كه اي مام پر مهر نيكو نژاد

نه تنها تو « مامي » بر اين خوب چهر             نه تنها منم باب اين نيكزاد

وطن نيز با بست و مام همه                        وطن پرورد هر كه در آن بزاد

چو ايران زمين زادگاه من است                     نخواهم بر او بگذرد تند باد

اميدم بر اين ات كاين طفل خرد                              شود قهرماني خردمند و راد

به وقت ضرورت به راه وطن                         سر و جان ببازد بر اين اعتقاد

چو مادر شنيد اين سخن از پدر                     بر آشفت و گفت اي بزرگ اوستاد

تو خواهي فدا گردد اين خوب چهر ؟              تو خواهي بميرد نبايد مراد

پدر گفت اي مادر مهربان                            نداري مگر از بزرگان به ياد

« كه گفت ست فردوسي پاك زاد                 كه رحمت بر آن تربت پاك باد »

« چو ايران نباشد تن من مباد

بدين بوم و بر زنده يك تن مباد »         بند دوم

كنون هم همان طفل نيك اخترم                             كه با برزو بالا قوي پيكرم

به نامم نوشتند روز ازل                                        نگهباني مردم و كشورم

بجز پاسداري ز عز و شرف                          نباشد هواي دگر در سرم

چنين است سوداي آزادگان                        من آزادم ، آزادگي باورم

به پيش خسان سر نيارم فرود                      به كاخ وزر و زورشان ننگرم

مرا مشتي از گرد و خاك وطن                      به عالم بود بهترين افسرم

ز جانبازي خود ندارم دريغ                            چو خواهد وطن مهربان مادرم

به راه وطن جانفشاني كنم                         به پيكار دشمن ز جان بگذرم

ندارم بجز عشق مام وطن                          و گر زين سخن بگذرم كافرم

« چو ايران نباشد تن من مباد

بدين بوم و بر زنده تن يك تن مباد »           بند سوم

اگر در جهان قصد كاري كنم                         به حب وطن پايداري كنم

اگر دشمن آيد به پيكار من                          به رزمش چنان كارزاري كنم

كه آوردگه موج گيرد زخون                           كه نتوانم از خون گذاري كنم

شهيد ار شوم من ، نباشد غمي                  كه خود بهر آن ، گَهشماري كنم

و با خون خود در زمين نبرد                          نهال وطن آبياري كنم

كه تا دشمني هست و ميدان جنگ              نخواهم دمي كامكاري كنم

مگر مي شود يم قدم زين هدف                             به راه دگر تك سواري كنم

شب و روز بر پاي باشم چو كوه                              ز مرز وطن پاسداري كنم

« چو ايران نباشد تن من مباد

بدين بوم و بر زنده يك تن مباد »         بند چهارم ,

اگر نيك خواهيد مأواي من                          همان سنگر است بهترين جاي من

صداي تفنگ است و آواي توپ                     به جاي دف و بربط و ناي من

دفاع است از عز و ناموس خلق                              بهين لذت هر دو دنياي من

اگر دشمن بدكنش يك قدم                         نهد روي خاك فر حزاي من

زحسرت فلك بشنود سالها                         دريغا ، دريغا ، دريغاي من

چو آرش روم بر بلنداي كوه                          كه دشمن ببيند بلنداي من

بداند كه هرگز نترسم از او                          نگردد خم اين قد و بالاي من

چو شير پيانم به وقت نبرد                          شود خوكها كشته بر پاي من

براي وطن ديده باني كنم                            ندارد خطا چشم بيناي من

نگردد فراموشم اين داستان                        همين است رؤياي شبهاي من

« چو ايران نباشد تن من مباد           بدين بوم و بر زنده يك تن مباد »

به مناسبت تولد حضرت رسول اكرم ( ص )

امشب هواي مكه فرحزا و با صفاست ،       از بوي عود و عطر گل سرخ و ياسمن .

از نور ماه و پرتو شاد ستارگان ،         وز گردش نسيم سعادت فرحفزا است .

امشب هواي مكه نه شبهاي ديگر است ،    گويي فرشتگان به ترنم نشسته اند .

در انتظارم مقدم مهمان به شور و شوق ،   بر « گرد » مكه شهر خدا حلقه بسته اند .

امشب زكائنات ، سروشي رسد به گوش ،    آن بشنود كه هست وراگوش سر نيوش .

كاي ساكنان مكه بهاران فرار سد .     پيك سعادت بشر از رحمت خدا ،

نور هدايت از طرف ذات كبريا ،     بر گمرهان روي زمين رهنما رسد .

 

امشب تمام روح و ملائك به خاكيان ،    اين مژده مي دهند ز اقصاي آسمان :

كامشب وجود منجي عالم قدم نهد ،     از بطن آمنه به سراپرده ي جهان .

 

امشب هواي مكه نه شبهاي ديگر است ،    كوه « ابو قبيس » ! به تعظيم سر گراي !

غار « حرا » ! به خنده و شادي دهان گشاي !      خاك صفا و مروه ! صفايي دگر بگير !

ديوار كعبه ! زنگ كدورت ز رخ زادي !    زمزم ! تو چشمه هاي طراوت عيان نماي !

دشت مني ! به وسعت قربانگهت فزاي !         امشب سرير عزت بت ها فرو شود ،

« لات » و « منات » و « ود » و « عزا » زير و رو شود .   آتش به پايگاه جهالت در افكند ،

افكار زشت مردم دنيا نكو شود .        او كيست كو نظام جهان زير و رو كند ؟

اخلاق زشت خلق خدا را نكو كند .     اوسبط پاك عبدمطلب ، محمد است ،

در عرصه ي سماء ملقب به احمد است ،    از نسل پاك هاشم و عبدمناف اوست ،

از بندگان خاص خداوند امجد است .       امشب هواي مكه فرحزا و با صفاست ،

از گردش نسيم رهايي فرحفزا است .    امشب فرشتگان به ترنم نشسته اند ،

در انتظار مقدم محبوب كائنات ،        بر گرد مكه شهر خدا حلقه بسته اند .  

گذر عمر

آن پير !        با كوله بار خاطره با قد منحني ،       با موي و ريش از گذر سالها سپيد ،

... از ره رسيد .

بر كنده ي درخت كهنسال تكيه زد ،        ... آهي ز دل كشيد .

دستي به روي كنده كشيد و شمار كرد ،          هفتاد حلقه ي عمر درخت بريده راه ؛

يك لحظه غوطه خود در اعماق خاطرات ،       تا بنگرد قباله ي عمر رميده را ؛

چون تازه كرد جلوه ي هفتاد عيد را ،       اشكي به خاك تيره ي دنيا فشاند و گفت :

بايد بريد از همه عالم اميد را .

 


 استاد علي اصغر فريدوني

علي اصغر فريدوني در سال 1326 در شهرستان بيجار ديده به جهان گشود ، تحصيلات ابتدايي و سيكل اول دبيرستان را در بيجار و سيكل دوم را درهمدان به پايان رساند و در مدت تحصيل در همدان ، از راهنماييهاي شاعر بلند پايه ي كرد ، مرحوم استاد گلشن كردستاني بهره ها برد و پس از اخذ ديپلم به دانشگاه تبريز راه يافت و از محضر اساتيد بزرگي همچون دكتر منوچهر مرتضوي ، اديب طوسي ، ترجاني زاده ، قاضي طباطبايي و دكتر خيامّپور بهره هاي فراوان برد و به اخذ مدرك ليسانس در رشته ي زبان و ادبيات فارسي موفق گرديد . او پا به پاي تحصيلات دانشگاهي در انجمن ادبي شهريار تبريزي از محضر شاعر بزرگ معاصر استاد سيد محمد حسين شهريار و ديگر شاعران آن ديار از جمله : يحيي شيدا مدير روزنامه ي مهد آزادي و مفتون اميني ، استفاده ي فراوان برد و در شاعري تخلص « آرش » را برگزيد . پس از فراغت از تحصيل ، در زادگاه خويش شغل دبيري را انتخاب نمود و اكنون يكي از دبيران موفق دبيرستان هاي بيجار در رشته ي ادبيات فارسي است .

از آقاي فريدوني اشعاري پراكنده در مطبوعات كشور به چاپ رسيده است و  ايشان ، اكنون كتابي درباره ي امير نظام گروسي در دست تأليف دارد .

نمونه ي اشعار :

تضميني از يك غزل حافظ                      « فراق »

دلم گرفت ز بس ديده ام فراق                      غبار راه شدم بعد كاروان فراق

مرا هواست كه گويم ز داستان فراق             « زبان خامه ندارد سر بيان فراق »

« و گرنه شرح دهم با تو داستان فراق »

در آرزوي تو اي يا بي نظير و مثال                  مرا ذشت بسي روز و ماه و هفته و سال

فغان كه بود سرورم همه سرور محال             « دريغ مدت عمرم كه بر اميد وصال »

« به سر رسيد و نيامد به سر زمان فراق »

دو چشم خود كه به به ديدنش نيالودم           تنم كه جز به ره عاشقي نفرسودم

دلم ، كه كلبه ي شعر و ترانه ي بنمودم                   « سرم ، كه بر سر گردون به فخر مي سودم

« براستان كه نهادم بر آستان فراق »

در آرزوي چه ديگر زند دلم پر و بال ؟               كدام اميد تواند مرا كند خوشحال ؟  

چگونه قصه سرايم فسرده و بي حال ؟                    « چگونه باز كنم بال در هواي وصال ؟ »

« كه ريخت مرغ دلم پر در آستان فراق »

نشست كشتي آمال من به مردابي              كسي بر آتش دل از وفا نزد آبي

فسرد مرغ دلاويز دل زهر تابي                      « كنون چه چاره كه در بحر غم به مردابي »

« فتاده زورق صبرم ز بادبان فراق »

نماند بهر من اي همرهان نديم و حبيب           خبر ز درد دل من نيافت هيچ طبيب

ز زندگي نشينيدم بجز ريا و فريب                   « رفيق خليل خياليم و همنشين شكيب »

« قرين آتش هجران و هم قران فراق »

به دل نماند آرزوي هيچ ديار                         ز بس كشيد دلم انتظار يك ديدار

ز درد عشق شدم آتش فسرده شرار             « ز شور شوق دلم شد كباب و دور از يار »

« مدام خون جگر مي خورم ز خوان فراق »

منم چو سالك گم كرده ره به معبر عشق        حديث گم شده در خاطرات و دفتر عشق

شد آسمان دلم روشنا از اختر عشق             « فلك چو ديد سرم را اسير چنبر عشق »

« ببست گردن صبرم به ريسمان فراق »

به جان « آرش » عاشق شرر شدي حافظ      مرا اميد شدي بال و پر شدي حافظ

به راه عشق مرا راهبر شدي حافظ               «به پاي شوق گر اين ره به سر شدي حافظ»

« به دست هجر ندادي كسي عنان فراق »

 

مقام معلم

شمعي است گدازان همه نور است معلم       روشنگر هر ديده كور است معلم

بحريست گهر پرور ابريست گهربار                  دريا صفت از بخل به دور است معلم

تا ياد دهد دانش خود را به من و تو                يكپارچه صفت از بخل به دور است معلم

بيدار نمايد دم از مرده دلان را                       گرماي دمش نفخه صور است معلم

نستوه تر از او نشناسم كس ديگر                 آوخ چه شكيبا چه صبور است معلم

از همت او من چه بگويم ؟ چه نگوين ؟                    انگار يكي كوه غرور است معلم

دارد به كفش سلطنت ملك قناعت                كفران نشناسد كه شكور است معلم

بينايي ماحاصل روشنفكري اوست                بينا دل و هشيار و فكور است معلم

او محرم راز است و بود مخزن اسرار              گويي به مثل سنگ صبور است معلم

وصفش تو اگر ز « آرش » دلسوخته پرسي

شمعي است گدازان ، همه نور است معلم

 

به مناسبت ميلاد مسعود حضرت علي ( ع )

امشب است آن شب كه عاشق حالت مستانه دارد

ماه پر نور ولايت چشمه رخشانه دارد

امشب است آنشب كه عالم چشم مي دوزد به راهش

امشب است آن شب كه دلبر ، دلبري جانانه دارد

بوالعجائب شب كه در آن شمس عالمتاب تابد

بوالعجائب آفتابي كامشب اين كاشانه دارد

اين چه خورشيدي است كامشب اينقدر رخشنده رخشد

اين چه معشوقي است كاينجا اين همه ديوانه دارد

اين چنين مولود يا رب مادر گيتي نديده

همچو يك شمع است اما يكجهان پروانه دارد

كيست اين غمخوار و يار بيكسان كو هر زماني

عشق و مهر او به ژرفاهاي دلها خانه دارد

بينهايت مهر دارد بيكران دارد محبت

تا بسنجد مهر او را هيچكس پيمانه دارد ؟

كوه صبر است و تحمل ، كان علم و بحر دانش

دردهايي بيكران از جورها بر شانه دارد

جان شيرين را سپر مي سازد از بهر عزيزان

هيچ مكتب مردهايي اين چنين مردانه دارد ؟

هر كه او را دوست دارد دوست ميدارد نبي را

نيست آزاده كه از او خويش را بيگانه دارد

اين جهان سفله پرور چيست جز ويرانه گستر

مادر گيتي كجا همتاي او فرزانه دارد

گرچه هر دريا گهر مي پرورد در بستر خود

بحر اسلام است كاينسان پر بها دردانه دارد

« آرشا » محراب كوفه ، اشك خون بارد ز هجرش

همچو آن شوري كه در دل ، استن حنانه دارد .  


  استاد بهمن قره داغي   محقق , نويسنده , شاعر

متولد : 1/7/1350آخرين مدرك تحصيلي:   فوق ليسانس

رشته تحصيلي :   مديريت آموزشي

بهمن قره داغي , صاحب ذوقي است از تبار پاكان در ديار ادب خيز و اديب پرور كردستان, همان سرزميني كه محمد فاضل خان گروسي و حسنعلي خان امير نظام گروسي و علامه نامور ذوفنون , شيخ عبدالحسين فاضل گروسي را در خود پرورده است . آثار شيواي وي كه پرتوي از طبع لطيف و روحي  ظريف و قلم رساي يك دبير فاضل بيجاري است , عامليي مي باشد براي خلق آثار هنري ساير  افراد  پر شور ديار كردستان مخصوصا گروس .

نوشته هاي او با ديگران متفاوت است و نوآوري درآنها مشهود.  تاكنون براي حداقل 14 مورد از اشعار وي ( مثل ترجمه شعري  جز‌  سي ام  قرآن ) براي جشنواره هاي  شهرستان ,استان و كشوري آهنگسازي شده و درجشنواره هاي روش تدريس هم موفقيتهايي كسب نموده است  و اين اشعار براي آموزش قرآن  و مفاهيم آن و تعميف يادگيري در اين باره , بسيار موثر بوده است .

آثار منتشر شده بهمن قره داغي:

- مجموعه شعر  " نسيم ياد تو " نشر نهاوندي زمستان 1377

-ترجمه شعري جز, سي  قران مجيد (1) . نشر تعاوني ايثارگران . زمستان 1379

- مجموعه شعر  " فرداها فريا د ها" نشر امين . زمستان 80

مجموعه شعر " گمان گيلاس  و دهاني گس "  نشر ژيار  زمستان 82

- مجموعه شعر " ده لاقه ي ده ريا" . آماده چاپ .نخستين مجموعه شعر به زبان گروسي

جهت ديدن برخي اشعار بهمن اينجا كليك كنيد


جمشيد  فر جوند  فردا   ،  عکاس  ، نقاش  ، کاريکاتوريست ...

 

کسي از کارگاه فردا  دست خالي بر نمي گردد  شمارش آ ثارش بسادگي ممکن نيست .  جمي هنوز مجرد است متولد سال  1340  بيجار  و فارغ التحصيل رشته نقاشي دانشگاه تهران. او را به قشر خاصي  نميتوان منتسب کرد ، فيلم مي سازد ،نقاشي مي کند ، عکاسي و پارچه نويسي، حضور در زمين هاي ورزش،گردشگر  و ...به دليل خصوصيات اجتماعي مطلوب  ، دوستان و هواداران  زيادي دارد .  تا کنون در نمايشگاههاي زيادي شر کت کرده(تهران ، زنجان ، سنندج، بيجار ، و ... )و رتبه هاي  خوبي را کسب نموده ، تعداد زيادي  از عکس هاي او در سايتهاي اينترنتي داخل و خارج کشور به نمايش گذاشته شده ... با روزنامه ها ي محلي  و ملي زيادي کار کرده و شکار لحظه هاي ورزشي جالب و سوژ ه هاي اجتماعي داغ ، برايش بسيار سهل است . مي توانيد سري به کارگاه او يعني نگارستان فردا در خيابان شهداي بيجار بزنيد  تا بدانيد  هدفش از کارهاي هنري  ،در آ مد صرف نيست . تمام بچه هاي قديم کوچه عنبري و خيابان شهدا، جايي که تعدادي از بزرگان سينما و تلويزيون و دا نشگاههاي کشور و سرشناسان ديگر   مثل فرهاد  اصلاني و ...، در آ ن همبازي  بوده اند  ، هنوز خاطرات حضور پر شورجمشيد در اماکن و نقاط مختلف شهر ستان را به  ياد د ارند و خواهند داشت ... دل تمام بيجاريها و کردهاي مقيم خارج از کشور  با ديدن عکس هاي زيبا و حرفه اي جمي ، براي کوهها ، برف ،سرما ، دلتنگي ها و شادي هاي اين ديار بيشتر مي طپد .چند تا از عکس هاي  جمي رو  در سايت ملاحظه مي کنيد  اگه عکس ها را با کيفيت بهتر  خواستيد به آدرس ما ايميل بزند يا با خودش تماس(تلفن   08724230292) بگيريد .   حتما" عکس"اي ايران" جمي رو ببينيد

  ديدن چند تا از عکس هاي جمشيد خالي از فايده نيست البته کيفيت کار دقيق و قشنگ جمي  رو ، من به خاطر سايزشون کم کردم    


 


سعيد شعباني  طراح و خوشنويس

  سعيد از هنرمندان نامي و مطرح رشته    طراحي و خوشنويسي و چهره اي آشنا  براي جامعه دانش جويان و دانش آموزان بيجار و استان کردستان مي باشد  . وي  در سال 1345 در بيجار متولد شد  . دوره فوق ديپلم  هنر را در تربيت معلم شهيد مطهري تهران گذراند  و در سال 1375  موفق به اخذ مدرک کارشناسي  هنر هاي تجسمي گشت . اکثر مراکز فرهنگي ، حياط و سالن مدارس ، خيابانها و ... از  آ ثار سعيد  مزين است . شهروندان بيجار  يا مهمان هايي که از بيجار مي گذرند معمولا" آ ثار  ارزشمند شعباني را  در سطح شهر  مشاهده مي کنند  .  ايشان هم اکنون در دبيرستانهاي بيجار به تدريس  هنر اشتغال دارند و در کنار آن  به طراحي ، نقاشي و خوشنويسي مي پردازد .  تاکنون با ايجاد چند اثر  هنري با ارزش در نمايشگاههاي مختلف کشور شرکت کرده اند


براي ديدن صفحه بعد مشاهير بيجار گروس اينجا كليك كنيد

By  :    Hamid reza torkamandy