بهمن قره داغي  , بيجار , كردستان , شعر , ادبيات, شعر نو , محقق , شاعر , ايران , گروسbijar,bijariran,kordistan,poem

Home bijariran               معرفي بيجار

بر گزيده اي از اشعار كردي كتاب ده لا قه ده ريا كليك كنيد

بهمن قره داغي   محقق , نويسنده , شاعر

متولد : 1/7/1350   فوق ليسانس    مديريت آموزشي

بهمن قره داغي , صاحب ذوقي است از تبار پاكان در ديار ادب خيز و اديب پرور كردستان, همان سرزميني كه محمد فاضل خان گروسي و حسنعلي خان امير نظام گروسي و علامه نامور ذوفنون , شيخ عبدالحسين فاضل گروسي را در خود پرورده است . آثار شيواي وي كه پرتوي از طبع لطيف و روحي  ظريف و قلم رساي يك دبير فاضل بيجاري است , عامليي مي باشد براي خلق آثار هنري ساير  افراد  پر شور ديار كردستان مخصوصا" گروس . در تعداد زیادی از سایتها و وبلاگهای اینترنتی معتبر  آثاری از بهمن قره داغی منتشر شده است .

برخی  از آثار بهمن قره داغی:

-  مجموعه شعر  " نسيم ياد تو " نشر نهاوندي زمستان 1377

-  ترجمه شعري جز, سي  قران مجيد (1) . نشر تعاوني ايثارگران . زمستان 1379

-  مجموعه شعر  " فرداها فريا د ها" نشر امين . زمستان 80

- مجموعه شعر " گمان گيلاس  و دهاني گس "  نشر ژيار  زمستان 82

- مجموعه شعر " ده لاقه ي ده ريا" . نخستين مجموعه شعر به زبان گروسي

زندگي ...

مهرگان

 به عادتي باستاني

چشمي پاي پنجره كاشته بودم

تمام كوچه را

 به انتظار عبور قاصدكي مرور مي كردم

صدايي سرد مرا گرم به خويش خواند !!

 هنوز هيچ  دري به خلوتم باز نكرده بودم

 هزار قاصدك مرا به دردي تازه تسليت گفتند !!!

 آسمان  لبريز از كركس بود و من

 آشفته

ساعتي بر  جنازه ي فرداهايم زخم ريختم

هيچ كس مرا يك كلمه عاشق نبود

تنها به هر طرفم پاييز مي وزيد و زنم

دور سرم اسپند دود مي كرد و مي گفت:

 -  «  شناسنامه ي پدرم را باطل كردند

  امسال پروانه ها را كسي مادر نخواهد بود

 رفتي  كوپن خوارو بار اهورا را بگيري ؟»

-   خوار و بار ...

  راستي بروم

  زندگي

 نان ، شناسنامه ، شعر ... مي خواهد .   

كتاب  "ده لاقه ي ده ريا " اولين مجموعه شعر به زبان كردي گروسي

برووم به ياني بوونيم  ( از كتاب  ده لاقه ي ده ريا )

 تو ره نج ته نيايي تو زه ر ده         دوونم دواره  ئيلمه ئيلمه پاييز وريد!

ئه لسه با برووم به ياني بوونيم               ئتي ته ون ته نيايي تو ,

فروش نه يري     ئو و شن هه وا پر له وه هاره         ئا سمان رميايه وه سه ر زه مينا

ده وره ي چوماق و چه قوو       چال كر يايه !

هه ر كارگه ري له ئه رق تيولي تير  دوو !

ئوو شن خوا به ش كه ن                   ئو و شن ...

ئه لسه با برووم .

برووم به ياني  بوو نيم   ادامه اين اشعار

گزيده اي از آثار بهمن:

از مجموعه شعر  نسيم ياد تو

شفق عشق

 اي عشق سه بعدي شبابم         در ذهن مني , ترا نيابم

در اين همه رد پا و تصوير                 پنهاني و مي دهي عذابم

روي از من و خود , نهان نمودي            پس كي تو قدم نهي بخوابم

اي شكل تمام شادي من                  بر خيز و بيا بده جوابم

تا شور حضور سبز تو , گل                  هر لحظه  اسير  التهابم 

در ذهن من است و من نيابم                تصوير سه بعدي شبابم.

شمع شام

به حياط  دل نشستم , كه به بام دل چو آيي

خبرت دهم به شادي , كه تو شمع شام مايي

زكدام سو تو آيي , كه نظر دهم به سويت

كه به بي قراري من , همه مرهمم شمايي

سر باغ عمر من هم , همه  " اشك و آه و ماتم "

به اميد تو نشستم , تو بهار من , كجايي ؟

ز فراق  مهرباني , سخني زلب نزايم

شكنم سكو ت دل را , تو اگر دمي بيايي

به گواه عمر رفته , پي سوز زخم هجرت

بجز از تو من نيابم , به خدا قسم دوايي.

عصمت نسترن

با ليلي اين  زمانه  ما نامرديم

چشمي نگشوده ما زجا  پژ مرديم.

از مجموعه شعر  گمان گيلاس  دهاني گس

شعر هم مثل تو

شعر هم مثل من      وقتي گرسنگي هاي گرم پروانه را           بوسه مي ريزد

تبسم هاي دختر آيينه را     پاره مي بيند          آتش مي گيرد

چه همزادي به تقدير خويش       شانس برده ام

در اين روزهاي بغض الود برفي

كه هيچ دهاني به سلامي    

 ستاره نمي ريزد

شعر هم مثل  " تو "     فرداهايي ست

كه مثل  هميشه      دوستش مي دارم.

باد

عاشقانه به فرداها دل مي سپرديم و

فريادمان را فريب مي داديم

_ باد !

و كودكانه گريستم

آنقدر كه اسب چوبي ام را شكستند.

كه نيلوفرانه دوستت مي دارم

نه مانند مردماني كه دوست داشتن را

به عادتي كه ارث بر ده اند

با طعم غريزه نشخوار مي كنند

من درست مثل خودم

هنوز و هميشه دوستت مي دارم

ديوار بايد ها     

ديوار 

اين ديوار لعنتي

سهم آسمانم را تنگ كرده

من ازين " هيچ آباد" هميشه

تنها آسمانش را دوست مي دارم            با پروانه هايش

كه مادرانه گرد روياهاي زرد و نارنجي  گاه گاه من

گريه هاي بي هنگام مرا     گواهي مي دهند

و گرنه سر تا پاي زمين را در  من اگر بريزي    غزلي نمي ارزد

كه تصوير غزالم را در من     قاب مي گيرد

كاشكي اين ديوار ها  ,   اين ديوارهاي لعنتي

در بايد هاي هيچكس شكوفه نمي داد

آن وقت آسمان از آن من بود و      چتري  هميشه       براي  پر وانه ها

اين قسمت از مجموعه شعر  " فرداها  فريادها "  آورده شده است .

فرداهايي زرد

... و ابتداي كوچه

نگفتمت ...

تا شايد طلوع ترانه اي

در شمايل شمارگان نفسهاي ماست .

آن عادت زلال را       ,       عطش  دارم  .

 مقاله بررسي مولفه هاي مديريت مشاركتي  (از بهمن قره داغي)

لطفا " نظرات خود در مورد مطالب اين پيج را به ايميل زير ارسال فرماييد

b_gharehdaghi@yahoo.com  : E-mail 

آدرس وب :www.Bijariran.com/bahman.htm